Çanakkale Geçilmez İmandan Var Siper

Yıl dündü kapkara gözler bürümüş şehrimi düşman denilen şerefsizi ile

Çanakkale’m titrer iman dolu neferle Alahu Ekber diyerek Resul ile

 Gök titrer melekler semada yere iner toplar gülümseyen şehitleri nur ile

Varsa gelsin daha şerefsizi neferim imanınla coşar koşar Çanakkale geçilmez

Sema kara gözlerin nefreti ile kükreyerek ağladı sağanak sağanak

Batılı denen medeniyet canavarın sahibi yüreği kapkara kaçar çırpınarak

 Neferimde iman ile koşarken gülümser şehadete yanakları nurdan al olarak

Varsa gelsin daha şerefsizi neferim imanınla coşar koşar Çanakkale geçilmez

Sanki karşında yetmiş bin açgözlü iklim canavarı medeniyet getirerek durur

Çanakkale’m neferin iman dolu sinesi delinmez düşman boşuna karşısında durur yok onda zaten gurur

 Sen asilsin Çanakkale’m neferin imanı ile asil düşman denilen zalim zaten sefil oğlu sefil

Anlar ki düşman, geçit vermezsin imanlı neferim o kadar asil

Yıkılır bir anda  düşman zafere giderken yenilginin uçurumunda 

Varsa gelsin daha şerefsizi neferim imanınla coşar koşar Çanakkale geçilmez

Mehmet Aluç