Alem

Seyri âlemin ayrı güzel,

Ayrı güzel yitip gitmeden yitik düşler,

Sarnıcı âlemin ise en derinden.

Derinler ayrı güzel

Kaybolmamak adına nice âlem

Uzağında kirin pasın

Yön bilmeli kıbleyi çoktan.

Sessiz pusula hibeli iken yüreğe

Sarkık ve savruk nice insan

Keşke bilse kadir kıymet

Çoktan yitip gitmiş nice vicdan.

Aşk ayrı güzel merhamet ayrı

Sünepe yargılar akıl dışı

Sevda güzel ve sükûnet

Hicranı meyletmiş derine çoktan.

İç içe geçmiş nice sanrı

Onca kırık hayal

Deme de sakın ne var arda kalan.

Mücadele bir yandan

El yordamıyla bulmaksa yolunu

Döner dururken devran.

Geçme ne yardan ne serden

Işıl ışıl parlar gözler

Olsa da bağrı yanık çoğu insan.

Adı olsa da Leyla

Kavuşamadı o bile deli dolu sevdasına

Ne dün ne şu an

Bin bir tezahürü ile yıkmaz mı yalan

Ne bugün ne yarın

Yetmedi mi soluksuz kaldığın.

Görmese de göz gözü

Hele ki o gönül bahçesi sonsuza meyilli

Pür-neşe serilmiş iken âlem

Ayağının dibine.

Özlemdir başa bela.

Vuslatın habercisi gök kubbe

Var mıdır sevgiye eşlik eden tek lehçe.

Zaman zaman devşirme mutluluklar

Paye veren kim ise köprüler kuran,

Sessiz tek mesken son mekân

Ne gurur ne kibirdir reva görülen

İnsan ve sevgi en yalın tezahürü

Adına âlem denen şu döngünün.