Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ben Gülemem Çocuk...

bir ben gülemem...
 
ömrüme biçilen kederin,
kıvrımlarından düşen kırıntılar kadardı
benim öyküm;
 
 
...taze bir acıyı daha kaldıramam
sözün bittiği yerdeyim
anlasaydın / anlatırdım 
 
 
bir ben gülemem 
gülmeyi de unuttum
gülümsemelere kırgınım çocuk
senin kadar içten gülemem 
 
 
biriken gözyaşlarımda boğulurum
kimselere diyemem
kirletilmiş bir hayatın 
fukara kollarında büyürüm
ezilirim, bükülürüm, kahrolurum...
 
 
devşiremem artık bu dikiş tutmaz ömrümü
o kadar doluyum ki anlayamazsın
 
 
yaşamak bana göre değil
yüzümde derin izleri dururken
parmak uçlarım sızlar
mutluluk bile sırtını dönmüş
mıh gibi düşmüş kara yazıma
bir ben gülemem
 
 
sen beni anlayamazsın
boşuna nefesimi tüketme

kalemim bile yaralı
yazamıyor eskisi gibi
biz gülemeyiz çocuk
şairin kaderiymiş yaşarken ölmek.
 
 
Polat Tek
20 mart 2015 
Karakalem çalışması
uykusuz bir gecenin köründen 05:30

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ben Gülemem Çocuk...

Polat Tek Polat Tek