Muteber Bir Yalnızlık...

Haber verdi kuşlar ötelenmiş arsızlığımı

Kıdemli özlemlerim

İlk gençlik yıllarıma dair düşlerim.

Emsalsiz rayici tüm o imgelerin

Seyri ayrı bir âlem döngünün

Muteber bir yalnızlık

Kifayetsiz hatta yerli yersiz.

Tümlenen heceler midir sanırsın

Başlık niyaz edilmiş iken

Şu hicrana;

Kanıksanası kabulü ne mümkün.

Süregelen yerli yersiz

Hadi itiraf et

Kolay mı sanırsın

Haricimde iken o sessizlik.

Mubah olsa keşke

Keşke kolaydan öte

Diyebilsem de son versem

Bu amansız gidişe.

Mühimmatı gönlün;

Bir yudum sevgi

Açılımı ömrün;

Dirayetin kırıldığı binlerce sanı,

İki dirhem bir çekirdek

Şu örtüsü sefil benliğin.

Hicap edilesi ne mümkün

Serzenişte bulunmak son çare

Müdahil olamadığım o döngünün.

Kılı kırk yardım

Hep sustum

Hep yarım kaldım

Yarımdan da öte.

Reva görülesi ithamlardan

Aldım da payımı çoktan.

Simyası büyüyün

Elimde o kristal küre

Ne varsa gönül gözü ile gördüğüm.

Yıl oldu gülmedi yüzüm

Kaç kez döndürdüm başımı hasrete

Yine de isyan yoktur dilimde

Kabulümdür sunumu ne ise ömrün.