Gönülden Gönüle

Ben mi yanlış yaptım sen mi istedin,

Gönülden gönüle yol vardır sandım.

Öksüz kaldım dedim, sütle besledin,

Bu dünya kimine çok dardır sandım.

Felek çemberini boynuma attı

Güvendiğim dostlar bizi de sattı

Kaç gece odamda misafir yattı,

Üstümüze yağan hep kardır sandım.

Günün beş vaktinde adım okundu

Gönül tezgahında çile dokundu

Nedense işinden herkes yakındı,

Seninle yaşamak çok zordur sandım.

Ağlama desende ağlar dururum

Benimle birlik ol seni korurum

Sana yan bakanı çeker vururum,

Ocağımda yanan hep kordur sandım.

Yarı yolda kaldım sabrım tükendi

Dediler buraya gelecek kendi

Sevginin oyunu bizi de yendi,

Hayata atılan o zardır sandım.

DOĞANAY’ım gezdim Urum İlleri

Sanki bal damlıyor tatlı dilleri

Bana yolladığın Gonca Gülleri,

Kaderde yazılı o yardır sandım.

Kemal DOĞANAY