Çıkmak Adına Yarınlara

Girizgâhında sefil bir güftenin

Yordanası ne varsa adım adım

Yaklaşırken kayıp giden yıldızlara

Sonsuzluğa hibeli bir duygunun kucağında

Yoksunluğu diz boyu nice faninin

Sevginin çok uzağında.

Erişmek mümkün olsa keşke

Tüm bilinmeze

Eklentisi merhamete namzet

Meyletsen bir kez de olsa

Yıkılsan da sığınağın sadece metanet.

Rayici alabildiğine uyumsuz benliğinin

O güfte ki yazılmamış henüz

Raks ederken uçuşan notalar

Dökülürken nağme nağme

Görünmez ki ruhun.

Karanlığın mağlubiyeti elinde kalan

Şu doyumsuz kulların

Sığınağı izbeler olsa olsa

Eş güdümlü yoksunluğun

Vardığı son nokta.

Vazgeçmenin nezdinde

Kıvranırken beden

Eşliğinde hezimetin

Yansa da ruhun pare pare

Kaybolmamak uğruna

Şu su sefil umudun hayrına

Sığındığın tek güç,

Çıkmak adına yarınlara.