Dinmedi Sızım Benim

Bu hayat yordu beni gözüm nem,kalbim telâş
Açıların içinde eridim yavaş-yavaş 
Vücudum efkâr ile,gam ile sarmaş-dolaş 
Ömrüme karlar yağdı gülmedi yüzüm benim 
Gönlüm öyle perişan,dinmedi sızım benim. 
**

Düştüğüm belâlardan yandım,bağrım kan oldu
Istıraptan,kahırdan canım yarım can oldu 
Bütün bu çektiklerim vefasız yâr’dan oldu 
Ömrüme karlar yağdı gülmedi yüzüm benim 
Gönlüm öyle perişan,dinmedi sızım benim.
**

Derdimi yaza-yaza elde kalem yoruldu
Elime,ayağıma frangalar vuruldu 
Kast ile aleyhime mahkemeler kuruldu
Ömrüme karlar yağdı gülmedi yüzüm benim
Gönlüm öyle perişan dinmedi sızım benim.
Sema Sema Dagli
29.03.2015