Hilâl Yüzlüm

Ey benim söz dinlemez canı iflah olmazım

Deli bir ırmak gibi akışını özledim

Bırakıp gittiğinde solda yeri dolmazım

Nefesimi kesen o bakışını özledim

Bazen saran bir yârdır bazen olur bir hain

Adım atışı tufan gözleri sanki şahin

Ya bende ben olmuştur ya beni bilen kâhin

Az ukala tavrını takışını özledim

Yusuf diye inleyen Züleyha’dır yüreğim

Sevdiğimi incitmem rüveyhadır yüreğim

Ona olan sevgimde bir feyhadır yüreğim

Alevden gömleğiyle yakışını özledim

Elif gibi yağandır yağmur olup inceden

Karanlıkta kaybolur yararlanıp geceden

Sonra birden haykırır gürültüyle önceden

Ömrüme şimşeğiyle çakışını özledim

En güzel huyu budur namertlik yok sözünde

Görüntünün aksine yumuşaktır özünde

Allah övüp yaratmış hilâl parlar yüzünde

Simasına işlenmiş nakışını özledim

Rüveyha=nezaketli,nazik

Feyha=engin,sonsuz,büyük

beyazmelek