Çöktü sessizlik kentte yine

Belkide çaresizliktendi

Böylesi ezmeler içimi

Kusursuz düzen dediklerimi bu

O zaman 

Görmesin kimse beni 

Kırıp dökenlerin

Görmeden basıp geçenlerin

Sessizliğime susanların

Olmayım artık umudu

Yaşanmışlıklar 

Çürüttü sol yanımı

Öfkem gece oldu

Yazıyım geçmişi geleceğe

Dayana bilirlerse

Kırık bir dalın eğilmesi gibi

Dayansınlar

Koptu kopacak diye beklesinler

Yaşattıklarını yaşamak için.