Edebiyat ve Kültür Platformu
Hayat Vefası Olunca
inan rüzgarın kokusunu bile özledim
kendime yabancı biriyim şimdi
bir karanlığa gömüldüm adeta
iç dünyamın zındanlarında zincirliyim şimdi
hüzün kaplamış her yerimi
aslında
hüzün hep bir şarkı ile başlar
çalındığında kulağa
meğer ne zormuş yaşanmışlıkları hatırlamak
kapanmak içine susmak öyle
insanın kedisiyle konuşması
kanarken içeriden,dışarıya sağlam görünmesi
bana bakma işte iyi yapabildiğim tek o kaldı
yanarken içimde öyle sağlam görüne/bilimem
yoksa bende çok dayanıksızım
erkekliğe laf olmasın diye
sağlam duruyorum
ah bir bilesen sana anlatmadıklarımı
şaşar kalırsın,donar durursun
her gece çile çuvalına ne dertler dürüyorum
bi bilsen çuvala dürdüğüm maziyi
kendi içinde dürülürsün
şimidi düşündümde
aslında
hep katrancılar sokağında oturmuşum
kara,kara kazanlar
kara yazı yazanlar
kara bahtlı doğanlar
hep aynı geminin yolcularıydık
her şeyi şefaf görmekle kandırmış olabilirim kendi
temmuz’da kasım’ı yaşamak benimki
yangına körükle gitmek gibi
dilim mutluluk şarkıları mırıldarken
İçeriden hep arabesk söylemişim
ışıl,ışıl mehtap izlerken gözlerim kendi iç dunyasında
renklerin intişamına kanmışım
şeker her renkte tatlı olduğunu göre
acıya efkarlanmanın’da her rengi varmış oysa
aslında
mor sokak değil oturduğum
insan karanlığına gömülünce her yer zifirmiş
saadet güzel yerde değil
yer saadetsiz olunca zaten gudubettir
hayat insana vefasız olunca
bahtın hep kıçı kırık kalır
bahtsızlık başlarsa hayat bilmece olur
çalış çabala dur
bin bir nafie
çare cevapsız kalır
aynen katrancı sokağına döner
oturduğun yer
daima
kara kazanlarda kaynar katranlar
kara leke kaplar içtiğin ak ayranlar
Mehmet Kılıçel
kendime yabancı biriyim şimdi
bir karanlığa gömüldüm adeta
iç dünyamın zındanlarında zincirliyim şimdi
hüzün kaplamış her yerimi
aslında
hüzün hep bir şarkı ile başlar
çalındığında kulağa
meğer ne zormuş yaşanmışlıkları hatırlamak
kapanmak içine susmak öyle
insanın kedisiyle konuşması
kanarken içeriden,dışarıya sağlam görünmesi
bana bakma işte iyi yapabildiğim tek o kaldı
yanarken içimde öyle sağlam görüne/bilimem
yoksa bende çok dayanıksızım
erkekliğe laf olmasın diye
sağlam duruyorum
ah bir bilesen sana anlatmadıklarımı
şaşar kalırsın,donar durursun
her gece çile çuvalına ne dertler dürüyorum
bi bilsen çuvala dürdüğüm maziyi
kendi içinde dürülürsün
şimidi düşündümde
aslında
hep katrancılar sokağında oturmuşum
kara,kara kazanlar
kara yazı yazanlar
kara bahtlı doğanlar
hep aynı geminin yolcularıydık
her şeyi şefaf görmekle kandırmış olabilirim kendi
temmuz’da kasım’ı yaşamak benimki
yangına körükle gitmek gibi
dilim mutluluk şarkıları mırıldarken
İçeriden hep arabesk söylemişim
ışıl,ışıl mehtap izlerken gözlerim kendi iç dunyasında
renklerin intişamına kanmışım
şeker her renkte tatlı olduğunu göre
acıya efkarlanmanın’da her rengi varmış oysa
aslında
mor sokak değil oturduğum
insan karanlığına gömülünce her yer zifirmiş
saadet güzel yerde değil
yer saadetsiz olunca zaten gudubettir
hayat insana vefasız olunca
bahtın hep kıçı kırık kalır
bahtsızlık başlarsa hayat bilmece olur
çalış çabala dur
bin bir nafie
çare cevapsız kalır
aynen katrancı sokağına döner
oturduğun yer
daima
kara kazanlarda kaynar katranlar
kara leke kaplar içtiğin ak ayranlar
Mehmet Kılıçel
Hayat Vefası Olunca başlıklı yazı M.Kılıçel tarafından
06.04.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.