Mızıkçı

Öyle bakma ne olursun

Bu nisan akşamında çekilmiyor gözlerindeki karanlık

Üşüyorum ayazında kirpiklerinin

Biraz baharlı baksaydın bana

Biraz çiçek açıp tomurcuklansaydı gözbebeklerin

Farkındayım evet

Farkındayım sevmelerim mızıkçı bir çocuk gibi

Adeta saklambacın ortasında başımı alıp gidenim

Farkındayım  senin için şükrü  bilmeyenlerdenim

Bilmezsin ki semaya

Sen konulu dualarla açılır benim kadın ellerim

Dünyadan hızlı dönüyor şimdi sanki tennurem

Boynum her türlü emrine kıldan incedir inan

Aşkın  sanki gönlüme  atılmış bir kördüğümdür

Nefesin yaşama sebebi kırgınlığın zulümdür

Ah yâr ayrılığa gebe bu kaçıncı günümdür?

Ne edersin aşk vuslatına hasret sürgünü

Bu mahkumiyet kararını biliyorum ben verdim

Anlayamazsın sebebini çünkü ben seni

İkindi namazının sonsuz bereketiyle

Ve akşam ezanının garip telaşıyla sevdim

beyazmelek