Aşkın Bedeli Miydi

zamansız çaldı ayrılık çanları
gözyaşlarım dindirmez içimdeki isyanları
söyle yaşatmaya ne hakkın vardı bunları
bir gurur bir hiç uğruna
heba ettik yarınları
söylediğin sözler yenilir yutulur gibi değildi

bir hançer gibi saplandı yüreğime
alışık değil bedenim bu darbelere
kaçıncı yıkılış kaçıncı hüsran bu
acıtmadı içimi üzüldüm sadece
çünkü bendeki senide öldürdün ben gibi
tek suçum seni sevmekti

ödülüm gidişin oldu
yaşadıklarımı içime attım hergün
paylaştım kendimle
sabır tespihini kaç kez çektim bilir misin
içtiğim her kahvenin telvesinde
fallarda umut aradım
çıkan her falda tövbe ettim yeniden
yüreğime söz geçiremedim yine de

aşılmaz setler çektin önüme
aşkımızın önündeki tek engel gururundu
ayaklar altına alamadın bir türlü
aşkta gurur olmaz bilmez misin
bir gün seninde yanacak yüreğin

çok şey söylemek isteyip 
söyleyemeyeceksin
yutkunacaksın
susacak dilin ağlayacak gözlerin
boğulacaksın hıçkırıklarında
düşen her damla yaş
canlanıp dile gelecek
pişmanlığını haykıracaksın 
eğer varsa yüzün
ve de gücün
acılar içinde kıvranacak bükülecek belin

kapat gözlerini düşün maziyi
neler yaşamışız kısacık ömrümüzde
yanımda olmasan da bilki düşlerimdesin
kendini koy bir kez olsun benim yerime
gör içimdeki yürek yangınlarını
patlamaya hazır yanardağ gibi
seni yolundan çevirmek değil amacım
sen kararını çoktan vermişsin

topla pılını pırtını çek git
bir daha çıkma karşıma
neler çektiğimi sen bilemezsin
aşkın tecellisi ne imiş yaşa ve gör
beni öpüşlerin yalanmış demek ki ...




Refik
12 . 04 . 2015
İstanbul