Solgun Hazanlar Yüreğimi Tüketti

Gözlere
Yaşlar sökün etti
Ten titredi, kalp serzenişlerdeydi

Hissiyat
Başaklar misali
Rüzgârlara çok direndi ama dinmedi

Ayazlar
Nefesleri kesti
Çaresiz sukut etti sabırla hep bekledi

Ser verdi
Sır vermedi duyana
Aşkı anlamadan anlatan ve yazanlara

Hali tanımadan
Nefesin kokusunu almadan
Hiçbir vakit hüzün solumadan anlatan

Haykırışları
Solgunlaşan yaprakları
Sessiz çığlıkları duyamamak ne hazin

Yüreğin
Sancısını hissetmemek
Ruhu şekli yete her nedense gark etmek

Derdi halk edeni
Nasip içinde ki vesileleri
Hikmetinde ki ahir hasretini anlamamak

Silik duvarlara
Soysuz nakaratlara
Ruhsuz vicdanlara karalar sürekli aksa da

Nidanın kavlini
Niyaz için liyakat hakkını
Kimlik içine serpilen marazı azat etmeden

Suhuleti bilmeden
Ülfetle nefeslenerek şükretmeden
Hilkatin asudeliğinde seyretmeden gitmek

Mustafa Cilasun