Ayrılığı Kendi Elimle

Hayat seni benden fazla çok severse

Gönlüne başkası habersiz girerse

Tam mutlu oldum derken ayrı düşersek

Ayrılığı kendi elimle boğarım

Yakarım dünyayı ben iyi bilesin

Ezerim önüme geleni bil kesin

Böyle bil, sen istemezsen de giderim

Ayrılığı kendi elimle kucaklarım

Gözlerimde akan yaşlara sen bakma

İstemezsen anlarım kafana takma

At üzüntüleri üstüme ağlama

Ayrılığı ben elimle kucaklarım

Beklerim ayrılık kapısın sabırla

Seni candan çok sevdiğimi hatırla

Yalnız kaldığında ben çağır ısrarla

Ayrılığı ben elimle kucaklarım

Kul Mehmet’im ben her zaman yar yansam da

Bensiz umarım mutlu mesut olsan da

Yine mutlu olurum yalnız kalsam da

Ayrılığı ben elimle kucaklarım

Mehmet Aluç