Ümmet’inin Gül Tanesi

ÜMMET’İNİN GÜL TANESİ

571’de âlemlere rahmet nur Muhammet doğdu

Abdulmuttalib’in yetim torunu, Ahmet doğdu

Amine’nin biricik evladı, nebiler nebisi doğdu

O’ki ümmet’inin gül tanesi, peygamberi doğdu

Sabırla, adaletle, şefkatle geldi kırk yaşına

Kırk yaşında Allah’a Resul, ümmet’e elçi oldu

Kırk yaşından sonra, tevhid’e hizmetkâr oldu 

O’ki ümmet’inin gül tanesi, peygamberi oldu

Mekkeden medineye altıyüz yirmi ikide yola çıktı

O’ki İlahi hükmü hakim kılmak için Hicrete çıktı

Vardığında medineye sevgiyle karşılayanlar çıktı

O’ki ümmet’inin gül tanesi, peygamberi çıktı

Mescid’i aksadan miraca yükselen resulullahtı

Karnına taş bağlayan, uhud’ta dişi kırılandı

Ümmet’im, ümmet’im, diye, diye ağlayandı

O’ki ümmet’inin gül tanesi, peygamberiydi

                           Mesut islam