Edebiyat ve Kültür Platformu
Yoruldum
(anneme)
(hemde çok).
Hayat ne garip şey içimde boşluk
Hem indim hem çıktım yoruldum anne
Saklandı bir yere o masum hoşluk
Tüm neşem kayboldu duruldum anne
Ters esti hayatın rüzgarı bana
Savurdu ruhumu attı bir yana
Dalında çiçeğim boyandı kana
Gonca güller gibi derildim anne
Sebep bazen aşktı bazen de fikir
Fikirde zenginim aşktaysa fakir
Öyle coşmuştum ki olmuştum zakir
Ne yazık günaha sarıldım anne
Ne çok çilem varmış çek çek bitmiyor
Başımda bir bela kovsam gitmiyor
Sabrım da tükendi gayrı yetmiyor
Feleğin çarkında kuruldum anne
Avcumun içinde öfkemi tuttum
Sıktım dişlerimi acımı yuttum
Ben kendi kendimi böyle avuttum
Tam orta yerimden kırıldım anne
Dört duvar arası korku yaşarken
Hüzün eşlik eder azap coşarken
Güneşe küsmüşüm güne taşarken
Bükülmüş yay gibi gerildim anne
Geceler süzerken bende gözünü
Aynalar saklıyor benden yüzünü
Yakaladım derken aşkın özünü
Leyla’nın derdiyle vuruldum anne
Fevzi Öztürk
Yoruldum başlıklı yazı kopuk şair tarafından
01.05.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.