Kırık Camlar

Anne bu kırık camlar yılların aynasından

Babama sözlerini yaşmaklarda kuruttun

Gözlerinde yangın var güllerin ayasından

Bu çelimsiz oğlunu kavgalarda unuttun

Kalbimde diktiğin özgürlük fidanları

Durmadan çiçeklendi gözlerimde umutlar

Sensiz mahpus damları saçından zindanları

Kanatların ruhuma ulaşmadan bulutlar

Nurum kahır çiçeğim hüzün bahçeme ırgat

Gönülleri ezmeden tırmıkladım sözleri

Sana kavuşmak vardı bedenimdeki firgat

Vuslatın makamında talan oldu közleri

Balam dedin yoksulluk ocağımın direği

Saçlarımı okşardın soğuk kar gecesinde

Kadınsız hallerimin cıvıldayan yüreği

Gururum okşanıyor oğulluk hecesinde

Ana üzdüysem seni dillerim arşa dursun

Kırılan camlarının arkasından solayım

Ellerim şahlandıysa duvarlarına vursun

Senin heveslerinde saçlarına dolayım

Yanımdasın kanımda değerini bilmedim

Cahillik gömleğini sen biçmedin bahtıma

Ne vardı sözlerini başıma taç etseydim

Affından uçuyorum helal eyle tahtına