Vuslatsı Ölüm

                               *****çocukların inleyen yüreklerine ithâf olunur

hayatın bilinmeyen bir noktasına takılı kalan laciverdî gözleriyle bakıyordu çocuk

nazarının  havası zakkûm kadar soğuk

bir hastahâne  kapısına bırakılmıştı

mermilerle hüzün  yağdırmıştık tepesine  doruk doruk

…

kalbi deşilince ömür heybesinin 

sütü  de kesiliverir umut bebesinin

çölleşir vakit sinsi sinsi, yavaş yavaş

bir sedâ kanatır özleyişle dolu mekânları

yumak yumak sancılar sarar mızrabı kayıp vicdânları

şimdi

soğuk ortamların

yüreği hoplatan sesiyiz

şimşeklerle yarılan karanlığın

çıldıran nefesiyiz

bizimle tazelendi muhâfızlığını yaptığımız cürüm

şaha kalktı

-mîrasyedimiz olunca-

rûhu bitiren  hüküm

işte o an uzaklaştı vuslatsı ölüm

Dursun Tiftik