Aklında Bulunsun Beni Unutma

Bir gün bu diyardan gidersen eğer,

Sılayı unutta beni unutma!

Seninle bu hayat dünyaya değer,

Dünyayı unutta beni unutma!

Mavi gözlerinde ışık saçıyor

Beni böyle gören benden kaçıyor

Sana demedim mi yaram açıyor,

Yaramı unutta beni unutma!

Taş bastım bağrıma yanıyor özüm

Senden başkasını görmüyor gözüm

Nasihatım olsun sana bu sözüm,

Sözümü unutta beni unutma!

Karşıma geçipte durduğun zaman

Hal ve hatırımı sorduğun zaman

Birlikte hayaller kurduğun zaman,

Zamanı unutta beni unutma!

Ne kahve isterim ne de çayını

Dostumsun diyenler kırdı yayını

Benimle beraber geçen ayını,

Ayını unutta beni unutma!

Tutulsa dizlerim yansa gözlerim

Kurşun gibi ağır olsa sözlerim

Sabah  akşam demez seni özlerim,

Günleri unutta beni unutma!

DOĞANAY’ım kaldım gurbet elinde

Söylediğin Türkü herkes dilinde

Beni sorar isen Tokat İli’nde,

Aklında bulunsun beni unutma!

Kemal DOĞANAY