Mum Gibi

Ne çok aldatı gizli

O söylemlerde

Onca sanrı kuşatmış kırık kanatlarımı.

Mihenk taşı sevi oysa şu ahir ömrün.

Hırçın yazgımın tek dili

Yalnız bırakmayan hüzün

Zimmetliyken günbegün.

Sayısız karede saklı

Sayısız yüz

Donuk bakışlardan sızan timsah gözyaşları

Kimi sürgün aşka

Kimi sadece silik bir gölge

Varla yok arası.

Sırasızdı önceleri işgal eden

Tüm o öngörüler;

Ne bir ritüel

Ne de farklılığın yalın dili.

Düşlemsel bir kurgu zaman zaman

Belli belirsiz bir hezeyan.

Tekil bir eklenti adeta

İsimsiz tek bir imge içinde saklı.

Sayısız söylence

Ve o görkemli sıfatlar önünde ismin.

Yakışıksız pek çok söylem

Ardından gizil kimliğin.

İşaret parmağım dönük gökyüzüne

Farkındalığım emsalsiz

Devinir durur sessizliğim,

Hele ki o boşluk esirgeyici düşlerimin

En kanatan yanı.

Islığını duyduğum çığırtkan kuşların

Mizacındaki sıradan

Ve yeni yetme tutarsızlık kadar

Hayalleri engin kılan.

Bağışlayıcı iken gözünde Yaradan’ın

Eririm mum gibi

Ilınmış rüyalarım gibi sessizce

Akıp giderken göz yaşları

Hele ki çekip gittikten sonra ismin usumdan

Usul usul indiğim son basamak.