Umut

Gün biterken avuçlarımın içi boş
Çıplak ayaklı kahpe yürekli insanlar pervasızca dolaşırken
Gün geceye karışıyor umarsızca
Sokak köpekleri bile anlıyor hayatın kahpeligini

Kırmızı başlıklı kızın saf hikayeleri yok artık
Çocuk gülüşleri bile degişmiş
Yüreyen merdiven sarmış çarşıları
Kahpe duygular sarmış dünyayı

Mutsuzlugun şarkısını mırıldanıyor ozan
Mutlulugu anımsamıyor bile kararmış yürekleri
Bulutlar yolunu şaşırmış hep gri
Nefes almak zor olmuş ,gülmek kötü

Kıyıya vuran yosun habersiz yengeçten
Dalga boynunu bükmüş özlemiyor kıyıyı
Karartılar sarmış her kuytuyu
İnsan sıfatını gören kalmamış

Terlige, yemene özlem yürekler
Bakınıyor umutla
Ama durun .
Bir dakika!
Çocuk gülüşümü duydum mu? neee...