Edebiyat ve Kültür Platformu
Mazide Kaldı
gülerken ağlamayı da öğrettin bana
çıkan her dolunayda
dolarken içime hüzün tam gece yarısı
sönerken ışıklar birbir
kalırım yalnızlığımla başbaşa
depreşir yaram tutmaz kabuk
ismini her andığımda
uyku girmez gözlerime kirpiklerim küs
gözyaşlarım bir pınar gibi birikir
dağarcığımda ki izler silinir birbir
içimdeki ukde gibi nokta olarak kalır
sevişmelerimiz gelir aklıma ürperirim
dili olsaydı o ağacın
düşen her yaprak anlatırdı bizi
hani kapatmıştın ya gözlerini
ellerini tutup seni ilk öptüğümde
ikimizde zemheride kalmış gibi titriyorduk
sana sarıldığımda eridi buzlar
her damlası ısıttı bizi
iç çekişlerimiz karıştı nefesimize
yaşadık aşkımızı en doruklarda
gerçekleştirmiştik olmaz denileni
vuslata bir adım kala ...
Refik
04 . 06 . 2015
İstanbul
Mazide Kaldı başlıklı yazı keskin2011 tarafından
04.06.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.