Düşem

                DÜŞEM

Ey canan değeri, kalmadı tezin

Fırtınamı kesem yelemi düşem

Bu kaçıncı name, ah iki gözüm

Deki yalın ayak yola mı düşem

Birini yitirsem gezmeyi bilmem

İçime kapanır, kızmayı bilmem

Lâin balık gibi yüzmeyi bilmem

Hal hatır oduna sele mi düşem

Hangi kaptan ister gemi batıra

Kara gözler halde, gamlı otura

Derdime dermanı Mevla yetire

Kullara kul olur, halemi düşem

Bu fanide bir acayip durum var

Bu duruma esir olma zorun var

Bizim ilde, namus ara pirim var

Bir başıma kalıp dile mi düşem

Bulut üstü gezer emsalim eşim

Kınalı kumru du isteğim düşüm

En eskiden beri pençeli kuşum

Kıyı da vurulup göle mi düşem

Bala Şerifoğlu, çok çektin yeter

Mevla ömür verir kara kuş öter

Eti elden çıkmış, kediden beter

Kazanı kapattın küle mi düşem

Ali Eliş

Sözlük:

DÜŞEM: –mek: Yıkılmak-Aciz çaresiz kalmak

                 Sefil olmak

                 (Tarama sözlüğü—1965)