Ruhsuzum

Yılların ağırlığı var gözlerimde
Belli değil’mi, şu yorgunluğum her halimden.
Bana beni anlatıyor
Yine, anılarım.
Ruhsuzum yaşadığım alemin içinde.
 
Yüreğimde
Yavaş, yavaş üstüme çöreklenen bir çöküşün acısı
Ve!
Ağır bir yükün altında ezilişim
Tükenişim var..
Yaralarla savaşan bedenimde,
Ruhsuzum yaşadığım alemin içinde.
 
Yitik zamanların çocuğuyum ben
Çocukluğumu!
Çocuk gibi, yaşayamadım.
Neler geçti neler bir zamanlar üstümden
Şimdi!
Geçtim’de, kendimden.
Ruhsuzum, yaşadığım alemin içinde.
 
Hayat çoğu zamanlarda tokat attı suratıma
Her tokat atışında, yere yıkıldım
Ve
Direndim kalktım.
Kalktım amma, zavallılıktan kurtulamadım
Şimdi ben!
Kaderin üstüme ördüğü ağı parçalamaya çalışsam’da
Olmuyor, olmuyor.
Ruhsuzum, yaşadığım alemin içinde.
 
 
16 Haziran 2015-06-16
Ahmet Yüksel Şanlıer