Hayat

 

Hayat ne verdin ki bana acıdan kederden başka

Utanmadan geri ne alıyorsun?

Bırak!

Bırak kalanlarla mutlu olmaya çalışayım

Sanki bir boşlukta gibiyim

Yalnız ve çaresiz

Bazen diyorum ki kalbime

Sen hep imkânsızları seçtin…

 

Yine de pes etmiyorum

Çünkü ben zor olanı seviyorum

Düşünüyorum da

 Ya ben sevmesini bilmiyorum

Ya da karşıma çıkan beni sevemiyor…

 

 Kim bilir?

Belki de fazla sahipleniyorum

Ama sevmekte bu değil midir?

Sevgine sahip çıkmak

Uçan kuştan kıskanmak

İşte o zaman dur, dur diyorum kendime

 Yeter artık bırak kendini hayatın akışına…

 

Bırak kendini hayatın akışına

Nereye sürüklerse oraya git

Özgürlüğünü yaşa doya doya değer verdiklerinle

Bundan sonra ben hayata değil

Hayat bana ayak uydursun…

 

(Sahra) Ayşen DAŞKIN

15.06.2015

 

İlk şiir… İlk yorum… Teşekkürler Mustafa KARAAHMETOĞLU