Kırmızı

yanan gönüllerdeki bir pençe izidir aşk

aşk ki,

dudaklarımda sonu olmayan ihtiraslı bir dans

ve kavrulan çöl bedenimin her kuytusunda açan kan kırmızısı bir güldür

aşk’sın sen

bazen ılık bir nehir olup içime akan

bazen de haziran ayazı olup tenimi yakan

aşk’sın

suyunda ateş beslediğim bu hayatta

kızıl bir günah ve damla damla içime akan

içmeye doyamadığım bir şarapsın kadehimde

ve ben

bu gecede

her gece gibi

içtikçe sarıldım

sarıldıkça içtim titrek sıcak nefesini ve haykırışlarını

düş bahçemin kuytu köşelerinde

ellerinde bir avuç güneşle gel

seni üşüyorum tenimin sancısında

oluk oluk kanarken sen bende

ben gittiğin uzak diyarlardayım

ve gittiğim hiçbir sürgün alışamadı yokluğuna

gel artık

bütün renkleri geride bırakarak

kırmızının her tonuyla gel

çöz gecenin düğmelerini

sapla hançerini göğün siyah tenine

haydi durma haykır

haykır ki çıldırsın gökyüzü

kanasın bulutlar ve kızıl sağanaklarda ıslansın kuruyan tenlerimiz

ve gün bize doğmadan

biz güne doğalım en kızılından...

derinmavi(gözderin)/aralıkikibinondört