Bu Şehir

Bu şehirde tanıdım seni tanımasına da

Sokaklarında sensiz dolaştım.

Anladım, bu şehirde yağmur sadece kendine ağlar

Sokakları ıslatır

Ben korkarım sağanaklardan

Aklıma her düştüğünde yalnızlığıma isyan edip

Gözyaşlarımda ıslanıyorum bu şehirde

 

Bu şehirde sevdalandım sana

Sen nerede kiminle üşüyorsun

Ben, beni yakan sensizlik ateşinde üşüyorum

Bize ait düşler kuruyorum yalnızlığında

Bu şehrin kalabalık boş sahillerini arşınlıyorum…

 

Nasıl geçmiş sorma, sensiz dünde kalan günler

Hasret kalmışım senli yarınlara

Bugün senli düşlerime döndüm

O kadar yakınsın ki yüreğime, bir o kadar da uzak

Uzanıyorum sana

Dokunur muyum bu şehirde ölmeden yüreğine?

 

Narı aşkında yandım düştüm peşine

Seni aradım sokak sokak köşe bucak

Ağlamadığım köşe başı

Sana benzeterek koklamağım çiçek kalmadı

Bu dünyada ölümden gerisi yalanmış

Soruyorum şimdi kendime

Ne umdun ne buldun ondan başka bu şehirde…

 

Yalnızlığımla ellerim ayaklarım buz kesmiş

Uyur uyanık içtiğim sigaranın kokusu yatağıma sinmiş

İçime çektim sen diye

Bana hayat veren senin nefesinmiş.

Kim bilir boşuna bekleyeceğim

Belki hiç gelmeyeceksin

Ya da ilk ve son kez sarılıp hoşça kal diyeceksin

İşte o zaman mezarım olur sensiz bu şehir…

 

Birinin değil senin olmak istiyorum

Senden başka kimse dokunmasın, bakmasın hatta konuşmasın

Düşünme sevilmek istiyorum.

Düşünerek sevilmez!

Ya seversin ya da sevmezsin

Geçmişime takılma ben seninle yarınlarda

Sevabımla günahımla senin olmak istiyorum

İşte o zaman mutlu eder beni bu şehir…

 

//Bu şehrin kucağında doğmadım ama bu şehrin toprağında öleceğim//

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

17.03.2014