Gecenin Defni

Gecenin defni yakın

Yeni battı henüz gün

Ve cebelleşirken hüzünle gönül.

Çok uzak bazen kalan yarım

İçine saklandığım o gölgem

Devinirken zaman.

Ne çok teferruat saklıymış meğer

Susan dilim kanarken içten içe

Bir adım daha atabilsem keşke

Uzatıp elimi tokalaşsam resminle

Tek bir imge dahi nazarında

Alabildiğine tahakkümperver olsa da

Sırra kadem basmışsın ezelden

Sormak değil bil ki neden diye

Payıma düşen.

Bir yabancısı olduğum şu garip devran

Kırık lehçesi gönlün

Yitik hem de nicedir…

Nicedir yalnızlığın kıyısı

Hükme varmışsın bir kere

Yoksa bu da kocaman bir yanılgı da

Sefil sıradanlığında hissettiğim derinden.

Gecenin defni çok yakın,

Bildiğim ve savunduğum dünyam

Gizemi kimliklerin savruk birer gölge,

Boyunduruğunda saklı özgür bildiğim

Tutsaklığım…

Aşka tutsak, yalana ve sitem dolu

Yarınlara ulaşmak değil bil ki                                     

Geçen içimden.

Ve dün geçtiğim o ıssız yol

Fısıldarken rüzgâr usulca adımı

Gülmekse ardımdan katıla katıla,

Ne gam…

Payidarım olmadığım kadar

Ve alabildiğine suskun

Oysa hibeliydi kelimelere ruhum

Sayıklarken devşirme düşleri

Adımlamaksa sıradanlığında hayatın

Üç beş cümle belki de sarf ettiğin

Sakındığım varlığın yine kayıp

Son evresi mutluluğun sanma ki çok ayıp.

Tozlu raflarda saklı anılar

Zihnimin çekmecelerinde bıraktığım ne varsa

Unuttuğum pek çok insan

Dost bildiğim dünde kalan.

Ne bir sanrı söylediklerim ne de yalan

Ne de bilindik bir makam

Çalan şarkının kayıp güftesi kadar

Aslı astarı yok inan ki tüm söylemlerin

Ne varsa bildiğim

Bil ki ne varsa biriktirdiğim

Ve içimden geçen her bir cümleye kefilim,

Olmadığım kadar adilane

Ve gidebildiğim yere kadar.