Söz Verdim Kendime

Doruklarında yüreğin lapa lapa yağan

Karın üşüttüğü, buz kesen…

Hele ki bakışların

Çok uzaksın belki çok yakın

Ama uzanıp bir kez bile dokunamadığım.

Kıt kanaat bir mutluluk benimki

Sarf ettiğin üç beş hece.

İçimde sakladığım bir bilmecesin altı üstü,

Diyemem bunu bil saklısın en derinde.

Kopup geldim uzaklardan

Söz verdim kendime,

Sevemem yeniden.

Koruk düşlerinde umutlarımın

Karanlığında şu izbelerin

Var olmadığım bir dünyanın son ahalisi

Saklı ne çok hatırat

Ne çok yalan ne çok kırık arda kalan

Bir araya getiremedim bir kez bile.

Tümlerken heceler ismimi

Kayıp gider yıldızlar

Saklanan bir sürü imge

Yansıyan içimden delice.

Deli bir yürek

Titrek ellerim ve nefesimde saklı

Tüm gizem.

Hükmü geçer kaderin her bir karede

Varlığım hibeli hepten

Nükseden her şey fazlasıyla müphem.

Birlik, dirlik ve tekil o bitimsiz varlığım

Yarından öte gömülü ne varsa

Yaşadığım derinden.

Asaleti yüreğin

Alabildiğinde durağan işte vardığın hüküm.

Kayıtsız şartsız sevmek olsa keşke tek çare

Çaresizliğin izdüşümü belli ki

Irak olsan da gözden

Atamadığım bir yüksün

Taşıdığım gönülde.