Gurbette

Uğursuz baykuşlar konar bahçeye

Ne keklik, ne bülbül öter gurbette.

Kavuşur ard arda gece geceye

Güneş, gün doğmadan batar gurbette.

Bir yangına benzer garibin hali,

Güç yetmez, yollar sarp neylesin Ali?

Gözlerine gelir yârin hayali

Acısına acı katar gurbette.

Gelir hatırına tüm ölmüşleri,

Kefensiz toprağa gömülmüşleri,

Ceylan gibi yaralıdır düşleri

Hayalleri bile yiter gurbette.

Sigarayla efkârını def eyler.

Dönüşünü bekler, boş kalan köyler.

Yürekten bir ‘Drama Türküsü’ söyler.

Nice göçmen Boşnak, Tatar gurbette.

Oflanır sılanın aşın tadına,

Mektuplar kar etmez hiç feryadına.

Anası- atası düşer yâdına

Buram buram hasret tüter gurbette.

Bütün hayalini yıkmışçasına,

Kahredip, canından bıkmışçasına,

Evinden bir ölü çıkmışçasına

Yeri-göğü matem tutar gurbette.

Soğanla ekmektir her bir öğünü,

Unutmuştur bayram ile düğünü,

Arar geçmişini, özgürlüğünü

Adeta zindanda yatar gurbette.

Gönlüne sis, saçlarına kar tozar.

Gamlı ve duygulu şiirler yazar.

Maziden yol alır, ölüme uzar.

Ne hüzün, ne keder biter gurbette.

Sırça köşkler bahşetse de yaradan,

Gemileri yürütse de karadan,

Kula fayda gelmez puldan, paradan

Bir dost, bir arkadaş yeter gurbette.

Bahar ırak, ardı gelmez hazanın,

Ömür boyu çektiği bu cezanın,

Kan tüküren, dertli, Yanık Ozanın

Nabzı sıla için atar gurbette.

Muhammet AVCI