Dilediği Kulunu Rahmeti İle

Nefis şeytandır Kulu sindiren

Yüce Rahmandır acıları dertleri dindiren

Kulu için Kuran iman deryasını gönderen

Dilediği kulunu Rahmeti ile

Yüce Rahman hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Kuluna seçmeyi kendine bıraktıran

Kendine geldiğinde merhametle güldüren

Kaçan kullara kapısını yüce Rahman her an açık tutan

Dilediği kulunu Rahmeti ile

Yüce Rahman hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Ey kul sanma ki ölüm gelmeyecek

Günah deryasına battın sanma ki geri dönülmeyecek

Tövbe kapısında bekler Rahman samimiyetine dönmeni bekleyecek

Dilediği kulunu Rahmeti ile

Yüce Rahman hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Dilediği kulunu hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Dilediği kulu nefis şeytan deryasında yalnız bırakır

Elini uzatınca kul yüce Rahman elin tutar bulur kaldırır

Dilediği kulunu Rahmeti ile

Yüce Rahman hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Mümin yüce Rahman yardımı ile nefis şeytana karşı duran

Merhametli gönlü veren yüce Rahman izni ile gönülleri onaran

Dert sıkıntı geldiğinde sabır kapısında derman bekleyen

Dilediği kulunu Rahmeti ile

Yüce Rahman hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Ecel geldiğinde sanma hayat son bulacak

Hesap sual ile sonsuz hayat devam edecek

Kuran iman ile olanlar hep gülecek

Dilediği kulunu Rahmeti ile

Yüce Rahman hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Dünyada amelin imanın yoksa mezarın dardır

Bu dünyada kazandığın gelmez senle halin yamandır

Merhamet Salih amelden daha güzel ne vardır

Kul Mehmet’im Yüce Rahman dilediği kulunu Rahmeti ile

Hidayet ile Kuran deryasına vardırır

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)