Babasının Kızı

Bahardı, candı, aşkı bilen yardı
Gönlümde her zaman sızı olurdu.
O yağmurdu, kıştı, yağan bir kardı
Edebi karın beyazı olurdu.

İçeri doluydu, başkaydı derdi
Açtıkça konuyu, kapat ya derdi
Ben ''gül'' sevdikçe, o ''papatya'' derdi
Güz olan bahçemin yazı olurdu.

Bazen bir tebessüm eder geçerdi
Gülüşüne insan candan geçerdi
Ben şiir dökerdim, o ''çay'' içerdi
Çay içmek en güzel, hazı olurdu .

Yemeklerden en çok sarma severdi
Aşka acı katar, nefsi döverdi
''Sar'' sarma derken hüzün sarıverdi
Ölçüsüz sevdamın tuzu olurdu.

Gizli gizli aşktan içer susardı
Yüreği bağırsa yine susardı 
Aşk sükuttur derdi, sesin kısardı
Ne cilvesi ne de, nazı olurdu.

Aşk ve Ar sökülse, tutmazmış yama
Müsade etmezdi basit ortama
Gökmen babasının oğluydu ama
O da babasının kızı olurdu .