Mutluluğu karşılıksız sevgide bulmuştuk

Sev de gül diyerek basmıştık sevdayı bağrımıza 

Nazara mı geldik ne oldu bize böyle

Yıkılmaz dediğimiz yüce dağları yıktık

Kuruttuk kocaman çınarları kökünden

Ne sözler vermiştik bir çırpıda birer birer unuttuk

Her vedada unut beni unut diyorsun!

 

Bundan böyle seni unutup şişelerle sırdaş olacağım

Şerefine kaldırdığım her kadehte

Seninle sensiz yaşamaya alışacağım…

 

Bu ne ilk ne de son olacak

Hatırlamıyorum kaç kez elveda dedim

Her hoşça kal’dan sonra yine sana döndüm

Ama bu kez tamam bıçak kemiğe dayandı

Her sırtını döndüğünde küçük de olsa umudum vardı hala

Çünkü vazgeçilmezim ahretliğimdin

Oysa şimdi dünya ahret acımsın

Her vedada unut beni unut diyorsun!

 

Bundan böyle seni unutup şişelerle sırdaş olacağım

Şerefine kaldırdığım her kadehte

Seninle sensiz yaşamaya alışacağım…

 

Unutmayı aklıma koydum, bak yazamıyorum bile

Vedanın ardından ne denir onu da bilmiyorum

Az çok huyunu suyunu bilirim

Temennim mutlu ol, yaş damlamasın gözlerinden

Acılar senden ırak olsun çalmasın bir daha kapını

Hayat anılarla dolu bir an bile beni hatırlatmasın

Unutmayı diline dolamışsın şarkıların nakaratları gibi

Her vedada unut beni unut diyorsun!

 

Bundan böyle seni unutup şişelerle sırdaş olacağım

Şerefine kaldırdığım her kadehte

Seninle sensiz yaşamaya alışacağım…

  

Düşe kalka yürüsem de hep dik durdum hayatta

Eğer düşersem bir daha eminim kalkamayacağım ayağa

Kim bilir belki ellerini uzatacaksın yine ellerime

Ancak bu kez ben uzatmayacağım ellerimi ellerine

Farkında değildin sen gözbebeğimdin

Kendimden bile gizlediğim yüreğimin en derinindeydin

Unut dedin ya sözünü tutacağım varsın sensiz bilsin yüreğimi aklım!

 

Bundan böyle seni unutup şişelerle sırdaş olacağım

Şerefine kaldırdığım her kadehte

Seninle sensiz yaşamaya alışacağım…

 

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

15.07.2015