...özlem...miş...

..ÖZLEM…MİŞ…

Bunca hasret ve hüznün ardından kollarını açtı ardınca

Özlem…

Kim bilir ne kadar sıkı sıkı saracak beni

Ve yalnızlık gelip dayanacak kapıma ardından

Küsüşlerim örtecek gecelerimi sonra

İncirler olsa ne olmasa ne artık !

Ben ayvayı yedikten sonra

Kalbimi soğuttun sonbahar artığı bir Kasım’la

Kasım…kasım…kasım…

Soyunuyor müzik

Giyiniyor transparan geceliğini kimsesizlik

Kaldırıyor kenarından pikemi

İri iri gözleri açılıyor

Ve canı sıkılıyor,

Kimsesizlik kimsesizi sevmez

Orada zaten bir kimsesizlik yatmaktadır kırık gülüşüyle

Kopartılıyor yaka düğmelerim adının baş harfini aklından geçirdi diye

Bende uzun bir yola düşürdüm ardım sıra gözlerini

Sâkin olmalıyım

Sakin…

Düzelecek her şey

Düzelecek…

Diye kandırma sabaha  yüzünü dönen geceyi

Güvercinlerin pislettiği teras kokularında kalbim

Gri !

Artık mavi değil,gri hülyalarım

Küfürlerimin boyutu büyüdü

İvmesiz bu günlerim

Çek elini kalbimden artık

Çek elini !

Çek !

..

Özlem…miş

Miş…miş…miş…

Geçti…geçti…geçti…

……….süleyman Altunbaş…02:18…18 temmuz 2015