...kırık Sokakta Mimoza Kokuları...

…KIRIK SOKAKTA MİMOZA KOKULARI…

Geyik koşan,öğretmen evi

Dışarıda sıcak bir Temmuz

Saçlarımı karıştırıyorum şaşkın şaşkın

Ellerimde hüzünlü bir Eylül

Dağlarına karlar yağmış bir sonbahar

Gurbet olmuş bir ten

Büyüsü bozulmuş bir sürgünü yaşıyorum içimde

Kırık sokakta mimoza kokuları

İçimden çıkıp giden bir ben

Gözlerime giydirilen bir sen

ruhumdaysa, rüzgâr kay kay yapıyor

Dudaklarıma bir zağar bağdaş kuruyor

Ölüyor bir kuş yaldızlı kafeste

Aç gözlü gecenin koynunda martılar intihar eğiliminde

Zulümsün artık !

Adının dar sokaklarında

Şimdi de çocuklar sek sek oynamaya başladılar

Esrik duygularım bir Akdeniz güvertesinde

Elimde bıçak mutsuzluğuma tokat atıyorum

Öksüz hıçkırığı yerleşiyor yüzüme

Yeniden doğmak vardı anasını satayım !

Ama nerde !!!

Yok ki böyle bir imkân…

Kırılıyor artık gözlerim mavi görünce

Çılgın bir telaş yetişememe ihtimalime amorti hayatıma

Sensizim

Sensizlik alev alev bir yangın bende

Oysa,gözbebeklerimdeki feryâdın yansıması tavırlarım

Söylenemeyen mahrem sevdam yüreğimi ısıtan

Sen hep bahar taşırdın yanında gelişinle

Yoksul balkonumda hep taze umutla doğardı tebessümünle yeni günler

Bir karayelin eline bırak/a/madım,kıyamadım sevdamızı

Bütün dağların yükünü sırtıma vurup,

Bir kez daha dayandım kapına

Aç !

Al beni yeniden içeri !

Al beni !

.

.

Ellerimde hüzünlü bir Eylül

Kırık sokakta mimoza kokuları

……Süleyman Altunbaş…geyik koşan/ 24.07.2015…21:16