Kaldı Neyleyim

İnce bir sızıydı içime çöken,

Bir hain kapımı çaldı Neyleyim!

Kahbe bir kurşundu belimi büken,

Kartallar dağlarda kaldı Neyleyim!

Canıma tak etti karışık işler

Uğursuzun biri kalbimi şişler

Kardeş Kavgası’nda söküldü dişler,

İçimize fitne saldı neyleyim!

Sanki kör dediler iniyor perde

Çekilen acılar düşürür derde

Yiğitlik kalmadı vallahi serde,

Ruhumu şeytanlar aldı Neyleyim!

Aklımdan çıkmıyor verilen sözler

Demokrasi diyor;Utanmaz yüzler

Perde gerisinde bekleyen gözler,

Barış Çiçekleri soldu Neyleyim!

Yıllar oldu tarih gerçeği yazar

Tilkiler her yerde düzeni bozar

Sokakta çapulcu millete kızar,

Bütün boşluklarım doldu Neyleyim!

Bu kutsal davada bayraklar inmez

Güzelim Ülke’mde göz yaşı dinmez

Türkün Dünyası’nda ocaklar sönmez,

DOĞANAY sevdaya daldı Neyleyim!

Kemal DOĞANAY