Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet 1 Online Üyeler
(0 oy)

Dört Mum

Karanlık bir odayı,dört mum aydınlatıyor,
Fısıltılarla geçer, yaptıkları konuşma.
Dördü de,yaşam için,isteyerek yanıyor
Şikâyet ile başlar,birbirne danışma.
 Kulak verip dinleyin, diye sözü sürdürür. 

Birinci mum söz alıp,benim adım barış der,
Huzuru getirmemem,çoğu yardım etmiyor.
Beni seviyorlarmış,hepsi şarkımı söyler.
Ne çare ki dünyada,savaşsız gün bitmiyor.
Zayıflayan ışıkla,keyfiyeti bildirir.

İkinci mum konuşup,adıma iman derler,
İnanç veririm amma,yaptırımım kalmadı.
Bir işe girişirken hep bana güvenirler
Hırs gurur davetsizdi,hiç bir etkim olmadı.
Işığını söndürüp,acısını dindirir.

Üçüncü mum dil- der ki,yaşamın ahengiyim,
Hep beni kullanırlar,kavga da ve sevgi de,
Barış,danış ve aşkın, çok çeşitli rengiyim 
Savaş meydanlarında, kanım her yergide de.
Beklentili konuşup,dostlarını güldürür.

Odaya giren çocuk,bu sözleri duyunca,
Sönmelerine ağlar,mumların arkasından.
Büyüklere şöyle der,"Gidin mumun huyunca"
Ruhunuz kurtulacak,korkunuzun yasından.
Yitmiş olan maziyi,atilere döndürür.

"Ağlama çocuğum der,dördüncü mum parlayıp,
Benim adım umuttur,bitmeyen bir cevherim.
Fırtınalardan korkan,mumlara da çok ayıp
Üçüne yaşam veren,doğal bir mücevherim."
ışığını çoğaltıp, karanlığı indirir. 

Çocuk cesaretlenip,umudun alevini,
Kuvvetle yakalayıp,sönmüş mumları yakar.
Barış,sevgi ve iman, buldu akıl devini
Sönecek alevleri,umut düzene sokar.
 El ele tutuşarak,yolu akla döndürür.
...............1316..........12/ 12/ 2006...............
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Dört Mum

Özçiçek Özçiçek