Aşk Tutar Beni

Aşk tutar beni;

Ürkünç ve savruk.

Dalga geçer hatta yok sayar.

Aşk tutar hele ki

Batıl düşlerin tarifesinde

Yol alırken iki yaka arası.

Nice gel-git…

Bir araya gelmez de iki yakam:

Ucu kırık bedbin düğmelerle iliştiremediğim

Bir ucunda ben

Bir ucunda gergef üzünçler…

Ezberime takılı replikler,

Payidar bedbinliğimin

Nasır tutmuş varsıl sayıklamaları,

O sürgün aşkların tarihçesinde

Saklı geçitler:

İki yaka arası gidiş gelişler.

Sırra kadem basmış

Muhalif tınısı neşenin,

Hüznü çalakalem yaşadığım

Öksüz kıblemde imleyen

Düş papatyaları.

Aşk tutar beni,

Her gece yarısı,

Kuşlar, yengeçler bilumum yaratık

Ta evriminden önce âdemoğlunun,

Mesken tutmuş yeryüzünü.

Görünmez olurum

Her gün bitiminde:

Sırnaşık üzünçler ayrı düşmez benliğimden,

En kadim bildiğim.

Yakama iliştirdiğim broşun metal tınısı

Batar en derinden.

Deniz tutar beni,

Uğurlandığım limanlarda

Geride bıraktıklarım.

Bir ucundan ilişirim yalnızlığa

İlişiğimi kesmişken yaşamla.

Aşk tutar beni,

İlk kez düşmüşçesine bu belaya.

Ardıç kuşları, börtü böcek nöbet tutar benimle

Demlenirken usul usul bilinmezliğimde.

Alaylı çığlıkları martıların,

Öfkem de burnumda,

İplerken sabahları,

Devralırım nöbeti geceden.

Zoraki bir gülümseme yüzümde,

Kapanırken kapılar yüzüme.

Bir elimde bıçkın düşlerim

Böler günü üzünçler.

Meskensiz ithamlar duymaktan imtina etsem de,

Bir kulağıma küpe.

Diğer kulağıma çalınan ıslığı

Sokak çocuklarının;

Yüzleri kara

Her şeye rağmen saklayamadıkları

Akça pakça yürekleri.

Göz kırparım usulca uzaklara

Hani olur da

Dokunurum Tanrı’nın kalbine.