Aylardan Yorgun Bir Eylül

…AYLARDAN YORGUN BİR EYLÜL…

“gözlerinde gözümü görmek istiyorum”

Demiştim.

…

Soluksuz bir ayrılık…

Bir bacağı kırıktı çünkü bu sevdanın

Habersiz misafirler ağırlıyordu bünyesinde

Birde kırıktı düşleri heveslerinde…

Üstelik çocukluğumda seyrediyordu bizi pencereden.

Aynada gözlerim

Gözlerimde ayna

Kulaklarımda bir kelime “hoşça kal !”

Bir sessizlik fışkırıyor ruhumdan

Bir lâcivert çöküyor odaya

Ve devriliyor o cânım sevda kara toprağa “küt !” diye

Artık “biz “ yokuz !

O ve ben varız

Mâziye bakan soğuk bir buzdolabıyız

İncindi kalpler

Ayrı yollara düştü ayaklar

İstemeye istemeye…

Ve şimdi hüznün yağmurları ıslatıyor pencerelerden sarkan saçakları

Ve ayrı mekânlarda iki ayrı yürek üşüyor

Arasıra çalıntı zamanlardan anılar düşüyor belleğe

Ve hüzünlü tebessümler yerleşiyor dudak kenarlarına

Artık bütün saatler geçmişe endeksli

Zimmetine geçirdi aşkı zaman

.

.

Ağustos

Ama aylardan yorgun bir Eylül

Ayrılık çalıyor kapıyı

…………..S.ALTUNBAŞ…ankara…04:22….ağustos 2015…