Senleyim

        SENLEYİM

Kes at bırak deme ar olur gülüm

Dere taşıp, dağ yarılsa senleyim

Hain heves değil rüzgârım yelim

Belde batıp köy kırılsa senleyim

Bir hanede, kısmet hakkı yerindi

Hakkı sayıp fazla kalan süründü

Hasta gönül bi çay kadar derindi

Bir bulanıp, on durulsa senleyim

Bir gamlı kaval var bir fakir hane

Bey paşa arasın, kıl yanan yana

Eşşek kabul etsen ot yeter bana

Her yanıma gül serilse senleyim

Bir izde yol alır her bende beşer

Kansızın gölgesi düşküne düşer

Boşboğaz tayfası, yaramı deşer

Bi kapanıp, on görülse senleyim

Behey Şerifoğlu, boş laftı havan

Bilinmez nimetin her şeyi yavan

Dizlerime bakma yüreğim civan

Ömür bitip yol yorulsa senleyim

Ali Eliş