Gönül

         GÖNÜL

Kurgucu kalleşin koltuktu derdi

Dikkat o kayığa yel olma gönül

Ebeveynin Türkmen atı binerdi

Rinde eşşeğine yol olma gönül

Bırak çıkarcıyı, çakma devrimi

Her asırda, kanla başlar evrimi

Devletçi der, kazar ülke kabrini

Bakire kız iken, dul olma gönül

Her sapa aletti, her kula kanan

Para at elleme, ne din ne iman

Kuyruk atı sallar bindiği zaman

Boş ile eyleme, hasbıhal gönül

Bu nası bi oyun, bu nası bi zar

İş kazanma değil düzeni bozar

Lain düşman ile kol kola gezer

Fitne fermanıyla fil olma gönül

Şerifoğlu kim ne bilsin yokunu

Bölük çeker, tabur tutar okunu

Nankör arı, ziyan eder kokunu

Kuru ota karış, bal olma gönül

Ali Eliş