Yoksa Boşa Geçecek Bunca Zaman

Kurudu kaldı elimde kuruyan her şey gibi zaman

Yeşerecek elimde kalanlar zaman vermiyor aman

Peşinde koştukça benden hızlı kaçıyor bu zaman

Yakalamam gerekiyor boşa geçecek bunca zaman

Kuşlar bile uçmuyor zamanın içinde dondu bekler beni

Zehirli fikirler sarmış zamanı kökünde kesmem gerekir seni

Oyup durma zamanı fikirsiz sarmaşıklar zaman yok oluyor ani

Yakalamam gerekiyor boşa geçecek bunca zaman

Ararım vicdanı zamanın içinde hapis kalmış nerede hani

Gölge gibi gezersin sokakları görünsene durmasana hadi

Kör gözler seni bekler dokun sana gönüllere vicdan diril sene yani

Dokunman gerekiyor bedene yoksa boşa geçecek bunca zaman

Dünden umutların kurumuş dallarına dokun vicdan,

 Umudun yüzüne bakarak

Şimşek gibi fikirsizlik yıkıyor umudu,

 durma koşsana kuruyan umutsuzluk dalına

Dokun merhametle aksın gözyaşları yürekte,

 yeniden diriliş için umutsuzluğu yeşertsin

Dokunman gerekiyor bedene,

 yoksa boşa geçecek bunca zaman

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)