Bir Külfetti Sensizlik...

Çalıntı yakarışların nezdinde

Bir külfetti sensizlik.

Densiz kıvılcımlarda tutuşan

Biraz da öfke gizli olsa da.

Hanidir etmediğim sitem kalmadı

Sinemde dolu dolu

Nicedir hissetmediğim bir huşu

Belli ki Tanrı hala yanı başımda.

Yeminli ve öfkeli sakil varlıkları ile

Sığdıramadığım kutulara

Ne çok yanık teselli

Bir ordan bir buradan toplayıp da

Düzene koyamadığım

Ne çalı çırpı ne yarısı olmayan bir tutku

Sadece hüzün fazlasıyla yüklü

Derin bir matem kıble bildiğim

Dokunuşlarında kaderin

Uzak duramadığım

Yakın addeditip göğün derinliklerinde

Gizlediğim.

Görmezler, sen merak etme:

Bilmezler de

Ne tek bir söylence

Ne derdi tasası garip ömrün

Sıdkım sıyrılsa da

Vakur ve asil dokunuşları nezdinde

Usul usul dolaşırım eksenimde.

Ziynet bildiğim tek yadigâr

İnan ki devinen şu garip devran

Neler saklı olsa da dillerinde

Külliyen yalan

Varsıl bir hayal olsam da

Gerçeğin tek emsali:

Pür-nakıl taşarken ta ezelden

Konuşlandıramadığım her ne ise

Görünmezliğime namzet

Tüm çekincem.