Umuda Yolculuk

Kan revan içerisinde yer gök

Zulme odaklı bir iç çekiş

Elinde nefsi gözlerinde öfke

Bir yakarış peyda olan

O derin ıstırap çöreklenen en derinde.

Yıl uğursuzun,  dostum

Hadi susma sen de bir şeyler söyle.

Peyder pey tükenirken ve tüketilirken

Kör olsun dediğin kör talih değil inan ki

Hicap ettiğin.

O kemirgen ruhları ile

İki yakasında iken mazlumun

Derde derman olsa gerek edilen dualar

Sanır mısın ki son sahne bu

Zuhur eden.

Neylesin garibim sığınmaksa

Tek kadim dost umut bildiği

Sussa da Rabbim konuşur yerine

Hele ki meyletmişse bir kez kadere.

Reva olmasa gerek

Rüştünü ispat etmiş bir kez zalim.

Densiz bir öfke,

Yüreğe en ağır gelen hele ki

Mazlum bir kez ah etmişse

Elbet ulaşır yerine.

Gün ölgün ruhlar bedbin

İnsan hepten yorgun.

Dil suskun hele ki yürek

Nasıl da kırgın.

Ölü coğrafyaların düş avcıları

Yerleşik yersiz itham

Nasıl da sargın

Ölümü şart koşmuş bir kez zalim.

Ufkun derini hem uzak hem yakın

Yangın yeri iken mabedin

Son sözü söylemedi inan ki

Yerden yere vurduğun talihin.

Yeni güne ve umuda yolculuk ise

Saf tuttuğun

Bil ki gerçek her ne ise

Ve geçecek dert bellediğin.