Edebiyat ve Kültür Platformu
Tiyatroda Seyirciye Sırtınızı Dönemezsiniz
Geçtiğimiz Mart ayının ortalarında yeğenlerimden birisi ile uzunca bir muhabbete daldık… Muhabbettin az çok yada çok az ortalarında bana; “Ama uzaklaşma insanlardan nolur…" gibi bir cümle kullandı… Ben de insanlardan uzaklaşmadığımı anlatmaya çalıştım… Ama insanların da, ciddi konularda söylediğim şeylere inanmadıklarını belirtmek istedim…
Öz ailem dâhil şu ana kadar neredeyse hiçbir insan; ciddi olarak söylediğim konularda fikirlerimi ciddiye almadı… Küçükken bundan dolayı canım çok yanardı… Büyüdüm… Ama bazen canım bu yüzden yanabiliyor yine de… Ben; karamsarlığı savunmadım hiçbir zaman… Herkeste bir tebessüm olsun istedim… En azından iyi olan ve iyi olabilecek herkeste bir tebessüm olsun istedim… Aslında hâlâ da istiyorum…
Tanıdıklarımın birçoğu bazı konularda fikirlerimi sorar, söylerim… Ama öncelerinde “Evet…" deseler de sonralarında kabul etmediklerini belli ederler… Ben; fikirlerimi kabul etmeyeceklerini, bana inanmayacaklarını bile bile yine de fikirlerimi söylüyorum… Şimdilerde değişen tek şey; fikirlerimi yine söylememe rağmen eskiden ısrar ederdim, artık ısrar etmiyorum… Aslında beni asıl üzen hadise; haklı olduğum konuların, daha sonradan anlattığım kişiler tarafından bizzat anlaşılarak bana hak verilmesi…
Herkesin kendince bir kaderi var… Benim de kaderim bu diye tahmin ediyorum… Velhasıl yazılarımı takip edenler bilir ki ben, tiyatroyu çok severim… Tiyatrolarda rol alırken çok şey öğrendim… Onlardan birisi ile benzetme yaparsak; sahnedeyken sırtınızı seyirciye dönemezsiniz… Ama seyirci, salonu terk edebilir…
Öz ailem dâhil şu ana kadar neredeyse hiçbir insan; ciddi olarak söylediğim konularda fikirlerimi ciddiye almadı… Küçükken bundan dolayı canım çok yanardı… Büyüdüm… Ama bazen canım bu yüzden yanabiliyor yine de… Ben; karamsarlığı savunmadım hiçbir zaman… Herkeste bir tebessüm olsun istedim… En azından iyi olan ve iyi olabilecek herkeste bir tebessüm olsun istedim… Aslında hâlâ da istiyorum…
Tanıdıklarımın birçoğu bazı konularda fikirlerimi sorar, söylerim… Ama öncelerinde “Evet…" deseler de sonralarında kabul etmediklerini belli ederler… Ben; fikirlerimi kabul etmeyeceklerini, bana inanmayacaklarını bile bile yine de fikirlerimi söylüyorum… Şimdilerde değişen tek şey; fikirlerimi yine söylememe rağmen eskiden ısrar ederdim, artık ısrar etmiyorum… Aslında beni asıl üzen hadise; haklı olduğum konuların, daha sonradan anlattığım kişiler tarafından bizzat anlaşılarak bana hak verilmesi…
Herkesin kendince bir kaderi var… Benim de kaderim bu diye tahmin ediyorum… Velhasıl yazılarımı takip edenler bilir ki ben, tiyatroyu çok severim… Tiyatrolarda rol alırken çok şey öğrendim… Onlardan birisi ile benzetme yaparsak; sahnedeyken sırtınızı seyirciye dönemezsiniz… Ama seyirci, salonu terk edebilir…
Tiyatroda Seyirciye Sırtınızı Dönemezsiniz başlıklı yazı 4harf1kelime tarafından
05.09.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.