Küskünüm Sana

İstanbul, sen varlık içinde yokluksun.
Verdiğini asla bağışlamaz geri alırsın.
O yolun yolcusu şuh, bir kadın gibisin,
Ücret ödendiğinde her şeyini verirsin.

İstanbul, doğduğum kent, küstüm sana,
Sen, dünyada cehennemi yaşattın bana.
Sunduğun mutluluklar nedense tadımlıktı,
Final sahneleri ise zindan gibi karanlıktı.

Senle başa çıkamadım sonunda pes ettim.
Anılar dahil, her şeyi toparlayıp göç ettim.
İçim yansa ve kan ağlasa da seni terk ettim
Özür dilemen boşuna, artık beni kaybettin

Şair ne güzel söylemiş gadrine uğramış gibi.
Sana uzaklardan bakmak aşkların en güzeli.
Görüntün güzel ama için sanki bir tuzak gibi.
Her pisliğini açıklayacağım, reklam eder gibi.

Ayrı kalmak seni unutturmaya yetmiyor.
Seninle anılar bitmek tükenmek bilmiyor
Uzakta olduğumda hasretin de dinmiyor.
Kan ağlasam da kinim bir türlü tükenmiyor.

Çetin İmer
Ocak 2009 U.Köprü