Çivi Çiviye Hamaylı

Leyli!

İnsan yarasına uzaklık basar

Nem vakti ayinlerde/

Kuraklık yangınları

Benim senden ödüm kopar

Zül vakti zamanlarda

Ellerim eğelendi

Solmuş çiçekler

Parmaklarımda

Kanıyor…

Düşün;

Sana gelmeyişlerimi/

Sarı saçlı bir zebana

Duraklandı yolculuk

Bizde sevmek!

Bir pisinin başını okşamak

Ya da bir güvercin telaşında

Sineye çekilmek değil/

Büyük dağlar kaydı

Sayende gözlerimden

Hani o senin yuvanda

Birleşen hamaylı

Bir çiviyle duvara

Tutunan…

Ve…

Gölgesi ağır sokakların

Can telaşları/

Yazgımızı süpürdüler

Fişlediler namusu

Dilde üşengeç

Zam pazarlığı

Şiir sokakta!

Anlamam şair yoksulluğunu

Bu hırs nedir birader/

Eğer çözemezsen

Kelimelerin dilini

Kenara çekilmesini

Bileceksin/

Egonu önüne katıp

Gideceksin…

Çivi çiviyi söker

Hamaylı boynunda

Yeter ki iste/

Şiir sonunda…