Sen Giderken

Adamın adı bile içine oturur
Tüm kederini yüklenirse hayatın
Gece demez, saat beş buçuk demez
Gündüz demez, uyumaz etmez
Tüm tebessümleri alındıysa elinden
Gözlerin adamın ciğerine sokulur
Sormaz, söylemez
Acımasız harfler seslenir
Bir kış gecesinden
Aylardan şubattır, saat beş buçuktur
Senin o gözlerin acımaz etmez
Adamın yüreğine oturur
Oysa bir kelamın derde deva olur
Senin o dilin acı bilmez
Acımasız laflar savurur
Gece demez, gündüz demez
Adamın içine oturur