Aşkın Kor Alevi Bana Seni Hatırlatıyor

   Bıraktım unuttum sanma seni, beni bıraktın gittin diye, yüreğimdesin hala kor alev yakan, yaktıkça hayalin ile gönlüm dür senle dolan. Bırakır unutur mu seven, sen bilmezsin anlamazsın, anlatayım dedim dinlemedin vazgeçtin çektin diyar ellere gittin, ama yüreğini bende bıraktın, geri döneceksin ama beni bulur musun bıraktığın viran evde sokakta bilmem işte onu!

  Arkamda hasretin sen kokan izlerini bırakayım dedim bırakamadım, yüreğimde yanan senin kor alev isli duman izini bıraktım onlarda seni bana ulaştırmaz… Vuslata hasreti kefaret olarak bıraktın gittin o günden beri vuslat yaklaşmıyor yanıma, kapımı çalması için elimden tutarak sana getirmesi için bekliyorum, sen gittin gideli oda terk etti beni gitti.

   Senin için sadakat yüklü aşk yüklü heceler mısralar dizdim yollara silinmeden gelirsen takip ederek beni de bulursun, yoksa kâbusların hasretin toz duman yolunda izimi bulamazsın! Her yerde seni aradığımda yoluma iz bıraktığımda başıma karlar yağıyor, izlerim kayboluyor, aradığım her sokakta, her şehirde seni bulamıyorum yoksa geri dönüşü olmayan yere mi gittin? Gitseydin hissederdi bu kalbim…

   Yüreğim senin aşkınla kor alev yakarken, yağmur söndürtmesin diye bende kalbimi gizledim, senin aşkın kor alevi bana beni seni hatırlatıyor, sönerse bu alev ben yaşayamam. Avuçlarım da dualarımda hep sen varsın, kapatamıyorum avuçlarımı, yolda giderken ölür de avuçları açık biri öldüğünü duyarsan işte bil ki o benim… İsli ocaklarda kaynayan kazan gibi gönlüm hep is kokuyor oysa daha önce hep sen kokardı, senli gülümserdi, ne yapsın yıllardır sensiz gönlüm hali ile unutmaya çalışması normal ben her ne kadar unutma desem de, umutsuzluk sahilinde gezen zaten böyle olur… Hasret sahilinde gezen, vuslat denizine doğru yüzmek ister mama vuslat denizi kurumuş ise yüzemez, vuslata erişemez, her ne ise yıllardır yoksun belki mutlusun belki değilsin, âmâ bunu öğrenmenin bir yolu var mahşeri beklemek, sana binlerce soruların altında neden terk ettiğini sormak, işte o günü bekliyorum, bakalım o zaman nereye kaçacaksın?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-