Sen Gurbette Ben Gurbette

Ben aşkı söylerim gönlün dinlemez

Esen rüzgârlar sesin bana getirmez

Uzak diyarla gitmeyle aşk bitirilmez

Sen gurbette ben gurbette

Elbet vuslat bize görünmez

Gönül sazım çalarım dinlemezsin

Sana gönlümü açarım gelmezsin

Vuslat bahçesinde gülleri mi çiğnersin

Sen gurbette ben gurbette

Vuslat elbet bize görünmez

Gurbet elde kimse halden anlamaz

Gözlerimde akan yaşı kimse görmez

Halin nedir diye hiç soran olmaz

Sen gurbette ben gurbette

Vuslat elbet bize görünmez

Kavuşmadan ölürsek buda haktan

Seni her zaman ben sevdim candan

Vuslat bize küsmüş gülmez çoktan

Sen gurbette ben gurbette

Vuslat elbet bize görünmez

Seven kavuşmayı hiç mi istemez

İstedikçe yollar birbirine kenetlenmez

Gurbet elde ayrılık hiç mi bitmez

Sen gurbette ben gurbette

Vuslat elbet bize görünmez

Kul Mehmet’im sen aşkınla yan

Vuslat kavuşur diye sen san

Ağlarken gözünde akan kan

Yar gurbette ben gurbette

Vuslat elbet bize görünmez

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-